Rzemiosło jak podają opracowania historyczne rozwijało się na ziemi sandomierskiej od wczesnych wieków.

Sandomierz znajdował się na głównych szlakach handlowych. To korzystne położenie geograficzne przyczyniło się do rozwoju różnych dziedzin rzemiosła, a tym samym miasta.

W XVI w miasto nadal się rozwija, szybko wzrasta liczba ludności. W tym czasie pracowało w Sandomierzu około 150 mistrzów rzemieślniczych, wśród których duże znaczenie ze względu na liczbę warsztatów czy wielkość produkcji, mieli przedstawiciele rzemiosł odzieżowych, zwłaszcza kuśnierze i płóciennicy, a poza tym również złotnicy, miecznicy W okresie międzywojennym rzemiosło sandomierskie zajmowało znaczącą pozycje w miejscowym społeczeństwie.

W 1936 r istniały w powiecie sandomierskim 2364 warsztaty, przeważały branże włókiennicza, skórzana i budowlana W zakresie handlu spośród 279 istniejących punktów handlowych zdecydowaną większość stanowiły małe rodzinne sklepiki branży spożywczej.

 Z tamtego okresu zachowały się i posiadamy w Cechu dwa sztandary:

 

  • sztandar z napisem - Cech Budowlany w Sandomierzu 1930 r.
  • sztandar z napisem - Cech Zbiorowy Chrześcijański w Sandomierzu 1935 r.

 

Cech Rzemiosł Różnych w Sandomierzu w latach powojennych obejmował teren powiatu sandomierskiego i opatowskiego zrzeszonych było ponad 1500 rzemieślników, którzy prowadzili warsztaty w różnych zawodach.

Obecnie terenem działania jest powiat sandomierski.